به گزارش خبرگزاری حوزه از کرمان، حجتالاسلام والمسلمین شیخ بهایی نماینده مردم کرمان در مجلس خبرگان رهبری، در جلسه اخلاق حوزه علمیه خواهران استان کرمان، با اشاره به نامه ۳۱ نهج البلاغه، به بیان تاثیرات ملامت و سرزنش در مسیر جهاد و کار خیر پرداخت و گفت: درست است که کسی که کارش برای خدا خالص است، از تشویق یا ملامت تأثیر نمیبیند، اما انسانهای معمولی از تشویق انرژی میگیرند و از توبیخ افسردگی میکنند.
وی افزود: در مسیر کار تربیتی استفاده تشویق و تنبیه ضروری است و باید متناسب با عملکرد افراد اعمال شود. امیرالمومنین (ع) در نامه به مالک اشتر، تصریح کرده که نباید محسن و مُسیء نزد تو یکسان باشند و باید با تشویق محسن، مُسیء را تادیب کنی تا اصلاح کرد.
حجتالاسلام والمسلمین شیخ بهایی تأکید کرد: در مراحل اجتماعی، تربیتی و خانوادگی، و هر موقعیتی که رشد در کار است باید از تشویق و تنبیه استفاده کرد، تشویق و ملامت مفید است تا افراد انگیزه پیدا کنند، اما انسان در رابطه با خدای خود، باید طوری باشد تا ملامتها در او اثر نکند.
نماینده مجلس خبرگان ادامه داد: این ملامتها اغلب تحقیرآمیز و تضعیفکننده است و به جای تشویق، سرزنش میکنند. مثلاً وقتی خانمی میخواهد صاحب فرزندی شود، سرزنش میشود، در حالی که باید روحیه دهند. یا کسی حجاب دارد، طلبه است، یا کسی در راهپیمایی یا مراسم تشییع شهید شرکت میکند، ممکن است بعضی از اطرافیان چنین شخصی را سرزنش کنند، لذا در راه خدا، ملامت هیچ ملامتکنندهای نباید در شخص تأثیر بگذارد.
وی در پایان به شهادت امام موسی بن جعفر (ع) اشاره کرد و گفت: امام موسی بن جعفر (ع) اولاد فراوانی داشت و خانوادهاش نیاز به سرپرستی داشت، اما دشمنان او را دستگیر کردند و در زندانهای بصره و بغداد شکنجه شد. امام رضا (ع) سرپرستی خانواده را بر عهده گرفت و این خانواده بعداً در سراسر جهان اسلام پخش شد، این خانواده در حالیکه مظلوم و در ظاهر آواره بود؛ اما پربرکت بود.
نظر شما